Gisteren was het hier een heerlijke dag. We konden voor het eerst weer lekker in de tuin zitten, de lente doet erg haar best de winter te verdrijven. Er komt weer kleur in ons leven!

Het was dan ook uitstekend weer om Krijn eindelijk eens fietsen te leren. Daar zijn we al een paar keer eerder aan begonnen maar dat is nog niet makkelijk hier in de bergen en met het drukke verkeer. Maar omdat het echt niet kan om een Nederlands jongetje 6 te laten worden zonder dat hij kan fietsen, was het gisteren een goed moment om weer eens achter hem aan te rennen. Dit keer was Arjan de gelukkige, hij ging met Perlei en Krijn naar een schoolplein hier in de buurt. Als na een kwartier kreeg ik een SMS-je: "Hij fietst!" Al die tijd zeiden we al dat hij er tegenaan zat, maar Krijn is van nature nogal lui aangelegd en je moet hem met veel dingen even voor het blok zetten. En dan kan hij het ook direct. Dat is al vaak zo gegaan in zijn korte leventje. Zindelijk worden? Bij Krijn moesten we gewoon van de een op andere dag de luiers wegdoen en toen was hij zindelijk. En zo ging dat dus gisteren ook met fietsen.

Ik had ondertussen veel plezier met Dagmar, samen kokkerellen. Laatst deed ik hier een Thai Cooking Class en die heerlijke gerechten wilde ik nu thuis ook maken. We hadden vrienden uitgenodigd om met ons mee te proeven. Daarna hadden Dagmar en ik veel plezier op de trampoline. Tegen vieren kwam Arjan thuis: "Perlei is gevallen..." Ze had veel bloed, een kapotte lip en geschaafde handen. Ik ging haar handen en gezicht schoonmaken en toen ik op een gegeven moment naar haar keek, zag ik het ineens: Beide voortanden gehalveerd! Shit! Dit zijn haar volwassen tanden! Vorig jaar zijn na een vergelijkbaar ongelukje haar beide melkvoortanden er al uit getrokken, maar dit is natuurlijk veel erger!

En dan merk je weer eens wat een geweldig land dit is! We hebben een Engelstalige Medical Emergency Line gebeld, zij zijn voor ons op zoek gegaan naar een Engels sprekende tandarts die dienst deed op deze zondagmiddag. Binnen vijf minuten wordt je terug gebeld met een adres van de tandarts. Die tandarts weet dan inmiddels al van je komst. Als je daar dan aankomt (het was ook nog eens redelijk dichtbij, maar een kwartiertje rijden), ligt er een brief voor je klaar met verontschuldigen voor zijn slechte Engels, een beschrijving van het ongeluk en of wij aanvullingen hebben, een vragenlijst over Perlei, hoeveel pijn ze heeft etc. Binnen een minuut is ze aan de beurt, X-ray, Godzijdank, de wortels en zenuwen lijken ongedeerd. De tandarts gaat direct aan de slag met zijn herstelwerkzaamheden. Er worden weer stukjes aan gezet en na een half uur loopt Perlei naar buiten met twee prachtige 'nieuwe'  voortanden, slechts tweeenhalf uur na de val!

Vanmiddag moeten we nog even terug voor een extra controle. Bepaalde schade aan de zenuwen is pas na 24 uur zichtbaar.