Zoals Jolanda zaterdag al op de site aankondigde, gingen Perlei en ik gisteren naar de Daddy Daughter Dinner Dance. Om half 5 kwamen we in het Grand Hilton Hotel aan en daar was de rode loper letterlijk voor ons uitgerold. Het thema van het feest bleek namelijk "Hollywood" te zijn. Perlei vond dat natuurlijk direct geweldig, want als er iemand van shows en optredens houdt, is zij het wel. Terwijl de deuren van de balzaal nog dicht waren, stroomden de vaders - in smoking - en hun dochters het hotel binnen. Kosten noch moeite waren gespaard en dus zagen alle dametjes er even feestelijk uit. Perlei ging direct op zoek naar haar vriendinnen zodat ze elkaars outfits uitvoerig en luidkeels konden bewonderen.

Tegen zes uur ging dan eindelijk de balzaal open. Er was een tafelschikking gemaakt, maar de meeste meiden wisten niet hoe snel ze naar de dansvloer moesten hollen. Binnen de kortste keren was die gevuld met bijna 300 hossende prinsesjes en een enkele schuchtere vader. Perlei was vanaf het allereerste moment niet van de dansvloer te slaan. Pas toen de ceremoniemeester de dames uitdrukkelijk verzocht om te gaan zitten zodat ze naar een optreden van een professionele dansgroep konden kijken, was ze bereidt om een korte pauze te nemen. Natuurlijk moest er ook nog even worden gegeten: frietjes met kip voor de dochters en biefstuk voor de vaders. Dit alles uiteraard begeleid door een heerlijk glaasje cola. Mijn eerste alcoholvrije bal; een bijzondere ervaring !

De DJ had een toepasselijk muziek-programma samengesteld (o.a. Daddy Cool van Boney M) en dus stonden ook veel vaders regelmatig op de dansvloer. Perlei vond het geweldig om samen met mij allerlei acrobatische (dans)toeren uit te halen. Toen de DJ aankondigde dat de dochters, als ze dat wilden, ook op het podium mochten dansen, was Perlei ineens vertrokken. Het woord "podium" heeft op haar een magische uitwerking, ze was als een van de eersten "on stage" voor een ware dans-performance.

Om 9 uur was het feest ten einde, sommige vaders hadden toen hun slapende dochters (vooral de kleintjes) de zaal al uitgedragen. Perlei was nog klaarwakker, maar zodra we in de taxi zaten sloeg ook bij haar de vermoeidheid toe. Stilletjes hebben we samen op de achterbank nog zitten nagenieten. Perlei leefde nog één keer helemaal op toen we thuis kwamen en Jolanda natuurlijk wilde weten hoe het was geweest. Stralend vertelde ze in geuren en kleuren hoe ze had genoten. Op de vraag of iedereen er zo mooi uit zag, kwam direct het eerlijke antwoord "Ik was de mooiste"! Heerlijk als je zoveel zelfvertrouwen hebt. Daar kunnen wij nog wat van leren...